De stappen van… Hans de Gruijter, Adviseur Nieuw HR-model

(G)een vliegende start van een Luchtmacht-carrière

Als er iemand is met een veelzijdige Defensiecarrière, dan is het Hans (61) wel. Na ruim 30 jaar bij de Luchtmacht te hebben gewerkt, waarvan 20 jaar in leidinggevende functies, is hij in 2014 met eervol ontslag gegaan. Maar niet voor heel lang, want in 2020 is hij weer teruggekomen – ditmaal als burger. ‘Ik kan Defensie moeilijk loslaten. Het blijft aan je kleven, in goede zin. Het is een belangrijk deel van mijn leven.’

Hoe is jouw carrière bij de Luchtmacht begonnen?

‘Sport is altijd al mijn passie geweest, wat maakte dat ik na de middelbare school ging studeren aan de Academie voor Lichamelijke Opvoeding (ALO). Vervolgens kreeg ik al vrij snel te horen dat ik was goedgekeurd voor dienstplichtkeuring van Defensie en later ook dat ik in aanmerking kon komen voor de vliegeropleiding. Ik wilde echter eerst studeren. Toen ik tijdens het derde jaar van mijn studie werd opgeroepen voor de keuring van een officiersfunctie bij de Landmacht besloot ik, op advies van een Landmachtofficier, in het vierde jaar van mijn studie de keuring voor de vliegeropleiding aan te vragen. Helaas werd ik niet toegelaten, omdat ik last heb van hooikoorts. Tijdens dat keuringsproces werd duidelijk dat de Luchtmacht op dat moment toevallig twee sportofficieren in opleiding wilde aannemen. Zodoende ben ik sportofficier geworden op vliegbasis Deelen en later in Duitsland, en was ik verantwoordelijk ik voor het gehele sportprogramma van de militairen daar.’

Wat vond je zo leuk aan je werk als sportofficier?

‘Na Deelen heb ik nog 7,5 jaar in Duitsland gewoond en gewerkt als sportofficier, en vooral daar heb ik heel veel geleerd. We zaten met 2.500 Nederlanders bij elkaar – niet alleen militairen, maar ook hun gezinnen. Ik ben toen naast mijn standaard werkzaamheden als sportofficier ook veel mee het veld in gegaan tijdens oefeningen en ik werd bovendien ingezet als sportdocent op de scholen. Het was een hele mooie tijd daar met z’n allen. Omdat er begin jaren ‘90 vrij veel dreiging was vanuit het Oostblok, was onze luchtverdediging 24 uur per dag operationeel. Dat leverde een heel andere dynamiek op dan in Deelen. Vanwege de ontwikkelingen in Europa, zoals het vallen van de Berlijnse muur, werd onze luchtverdedigingsgordel ontmanteld. Alle eenheden werden teruggehaald naar Nederland, dus toen heb ik nog een aantal jaar op vliegbasis De Peel gewerkt.’

Waarom ben je later een andere kant op gegaan bij de Luchtmacht?

‘Ik zat inmiddels al 11 jaar bij de Groep Geleide Wapens, dus het leek me wel leuk om ook eens les te geven bij een ander Luchtmachtonderdeel. Uiteindelijk ben ik de sport uitgegaan en heb ik me verder gefocust op het leidinggeven binnen de Luchtmacht. Na verschillende leidinggevende functies te hebben bekleed door de jaren heen, ben ik commandant van het Opleidingssquadron op de KMA geworden. Dat vond ik wel heel bijzonder, aangezien er – in tegenstelling tot de Landmacht –niet zoveel commandantenfuncties zijn bij de Luchtmacht.’

Wat is de reden dat je uiteindelijk bent gestopt bij Defensie?

‘Voor alle sportofficieren bij de Luchtmacht bestond op een gegeven moment de kans op boventalligheid. Toen ik wist dat er bij VEVA, waar ik op dat moment werkzaam was als Adviseur Onderwijsontwikkeling, geen vervolg zou komen, ben ik verder gaan kijken. Ik wilde niet bij Defensie blijven met als enige reden dat ik m’n uniform niet wil uittrekken. Niet alleen doe ik dan iets dat ik zelf niet zo leuk vind, maar de Luchtmacht heeft daar ook niet zoveel aan. Daarom ben ik toen met eervol ontslag gegaan.’

En waarom ben je een paar jaar later dan tóch weer teruggekomen?

‘Ik kreeg ineens bericht van Defensie dat ze mogelijkheden voor me zagen in een burgerfunctie, die betrekking heeft op de invoer van een nieuw HR-model.  Terugkomen voelde als een warm bad. Met mijn kennis en ervaring zijn er altijd wel dingen waar beroep op kan worden gedaan. Ik vind het heel leuk dat ik op deze manier nog steeds een bijdrage kan leveren aan de ontwikkeling van Defensie én haar militairen. Ik had niet verwacht dat ik hier zo lang zou werken; het is nooit per se mijn plan geweest. Ik ben met Defensie op zoveel plekken op de wereld geweest. En ook al waren er genoeg zware momenten, Defensie heeft me laten groeien als mens.’