Laatste loodjes in Mali

Ronald - Majoor bij de Marechaussee

vrijdag 20 november 2015

Een uitzending, een missie, duurt een bepaalde periode, en het uitkijken naar het einde kent zo zijn gebruiken. Uitrotatie-koorts of kanaal-koorts (voor Marinemensen). Het hoort er allemaal bij...

Die koorts wordt aangewakkerd door de laatste zaken. Voor het regelen hiervan moet ik nog een paar keer de stad door die ik de afgelopen 6 maanden als mijn werkplek heb beschouwd. Van het noorden van BamaKo en de vlaktes van Kati naar de dorre plek nabij het vliegveld, naar het nieuw te vormen supercamp. Dit kamp wordt de nieuwe werkplek van de VN in Mali. Een kamp waar alle honderden mensen die nu in het hotel verblijven straks gaan werken, met alle nadelen en voordelen van dien. Voordeel is dat het erg dicht bij het vliegveld is, er geen liften zijn die kapot kunnen gaan en alles lekker is georganiseerd bij elkaar. Het grote nadeel is overigens wel dat het echt ver buiten de stad ligt, daar waar het gebeurt. En er waren ook wel wat voordeeltjes aan het hotel, uiteraard het zwembad, de uitgebreide tuin met schildpadden en de paar sportmogelijkheden die dat oplevert.

Meemaken

Maar de oplevering  gaat toch nog wel even duren. Onze opvolgers gaan de verhuizing waarschijnlijk wel meemaken. Zij hebben de afgelopen week de sollicitatiegesprekken gehad en ik hoop dat zij snel te horen krijgen wanneer ze mogen komen. Zoals het VN systeem werkt gaan wij ze niet in het gebied zien. In andere missies hebben we een zogenaamde HOTO, wat staat voor HandOver-TakeOver, ofwel overgave overname. Dat is hier niet het geval, ze gaan ook allemaal andere functies bekleden dan die wij hebben gedaan. De VN heeft plaats voor 320 IPO zoals ik, waarvan er nu nog geen 200 aanwezig zijn. Dat heeft te maken met de leverende landen die minder mensen aanbieden dn ze toezeggen. Nederland mag er 30 leveren en dat lukt bijna, helaas wordt niet iedereen aangenomen. Het supercamp dus, elke dag dat ik langsrijd zie je de veranderingen, de ontwikkeling van het camp. De Bangladesh FPU zal de eerste eenheid zijn die daar heen gaat. Het transitiekamp is definitief van de baan voor deze eenheid gelukkig. De FPU gaat elke dag op verkenning naar het camp om de ontwikkelingen te volgen, en eigenlijk zou het eerste peleton dit al die kant op gaan maar dat was toch een beetje te snel. De commandant van de Bangladesh wordt bij de inspecties gelukkig uit de zon gehouden door zijn trouwe volger. Dat zien we toch niet veel meer, hooguit bij ons koninklijk paar. Hij heeft het maar goed voor elkaar.

Kleine uitdagingen

Na een lekker druk weekje is het nu wat rustiger geweest, mijn vervanger is de week met allerlei opleidingen bezig geweest en die heb ik dus bijna niet gezien. Mijn Senegalese collega is teruggekomen van zijn verlof en dat betekent dat we nu op kantoor zitten met 5, waar 4 plekken zijn. We vinden er wel een oplossing voor. Gelukkig hebben we ook wat andere oplossingen gevonden voor kleine uitdagingen die te maken hebben met onze terugkeer naar Nederland. In 6 maanden missie in Afrika heb ik een helebooel interesante mensen ontmoet en plekken gezien, ook al heb ik Timboektoe niet aan kunnen doen. De veranderingen van landschap zeggen genoeg. Van dor en droog, naar zeer nat en groen en dan nu weer naar droog en geel. Nog even en dan gaan de locals de grond van Kati weer afbranden om de aarde om te ploegen voor bouwzand en grind. Maar een missie betekent toch ook wel een heleboel missen, ontwikkelingen die thuis zijn geweest met familie en vrienden, maar ook de politieke ontwikkelingen van de vluchtelingen. Ik ga me straks weer goed inlezen en bijpraten. Een half jaar inhalen, daar kan je toch wel goed naar uit kijken.

Terugvlucht

Onze terugvlucht staat inmiddels gepland en dat had nog wel wat voeten in de aarde. Want om een groep van 12 man te boeken naar Lissabon, is het handig om dat iets eerder te doen dan 2 weken van te voren, want dan heb je de kans dat de vlucht vol is, en dat gebeurde dus ook. Helaas kregen we een heel slecht alternatief aangeboden (gedwongen) en daardoor heb ik echt even een de bel moeten trekken in Nederland, en niet zonder resultaat gelukkig. De terugvlucht is nu met een dag verlaat maar daardoor zijn we wel in de gelegenheid om de medaille parade bij te wonen. Deze wordt op onze laatste vrijdag georganiseerd waarbij een heleboel gasten worden uitgenodigd, waaronde de ambassadeur van Nederland en van andere landen. De missie geeft hierbij het respect aan dat de militiaren en politie dat zich inzet voor de missie. Het is even een lange ruk, maar een mooie afsluiting van de 6 maanden. Daarna, zoals gezegd, naar Lissabon. Dat is een verplicht nummer dat Defensie heeft. Een tussenstop naar huis, om op de tussenstop al een beetje te wennen aan thuis, aan een alcoholisch drankje (dat was hier verboden voor de Nederlandse militairen). Daarbij komt een groepsgesprek en een arts die wat tips gaat geven voor na de thuiskomst. Het schijnt dat er na een Afrikaanse missie altijd wel iets in je lichaam achterblijft.....Jakkes, maar als je het weet kan je er wat aan doen.

Weer compleet

Nr 65, dat was deze week ook weer een getal. De 65e blauw helm die in de missie is overleden, deze niet door geweervuur maar tijdens een patrouille door een verkeersongeval. Maar het maakt er niet minder op. Het zijn er erg veel geweest in deze missie. De mannen en vrouw van Timboektoe zijn al in Bamako, het koppel uit Gao komt aan het begin van de komende week en dan is mijn groep weer compleet, daar waar het allemaal begon in Bamako. En gaan we met zijn allen terug naar Nederland. Een doel die ik als commandant hier toch wel had gesteld, hoewel dat een doel was waar ik niet altijd iets aan zou kunnen doen. Daar waar de risico’s te groot waren heb ik opgetreden maar waar het kon gingen we ervoor. We zitten er niet voor niks en we blijven hier ook nog wel even ons werk voortzetten. Alles om de sharia (de extremistische islamitische wetgeving) niet meer terug te laten komen, iets dat de mensen in Gao en Timboektoe aan den lijve hebben meegemaakt en ook niet meer willen.

Kinderpostzegels

Deze week toch ook nog een stukje Nederland mee mogen maken hier in Mali. In de regio Mopti, de plaats Sevare, heeft een FPU eenheid een fabriek en school bezocht die vrouwen helpt en beschermt door ze werk te geven en er voor te zorgen dat jonge meisjes een opleiding krijgen in plaats van heel jong uitgehuwelijkt worden. Dat wordt mogelijk gemaakt door KINDERPOSTZEGELS. Je weet wel, die lastige kinderen van groep 7 en 8 die elk jaar aanbellen en kaarten en postzegels bij je komen aanbieden. Ik zag het in een rapport voorbij komen en heb wat meer foto’s gevraagd. Op deze foto het hoofd van de school (de vrouw) met de FPU (de man in het blauw ) en de militairen die de patrouilles beschermen. De man in het wit was het hoofd van de fabriek. Maar dat geeft ook wel de situatie aan. Als ik als politie/militair met een scherfvest en helm een school moet bezoeken. Hoe anders is het gelukkig in Nederland. Met de fiets naar school, docenten en leerlingen die veilig zijn. Laten we dat alsjeblieft altijd houden en laten we blijven strijden tegen onrecht, extremisme en onveiligheid. De dorpsbewoners doen dat zonder wapens en hebben helaas de hulp van de VN nu nog nodig. Maar er is geen dorp dat wil leven onder onderdrukking, pressie, extremisme en onveiligheid. De VN en andere organisatie blijven hiervoor strijden, maar het zijn uiteindelijk de dorpsbewoners die de levens laten en strijden voor hun geluk en vrijheid.

Klaar

Zes maanden zijn klaar, de laatste spullen inleveren, en ontvangen, afscheid nemen van de tijdelijke vrienden en wellicht vrienden voor het leven. Na deze groep andere militairen en politie die gaan ondersteunen in de missie, wereldwijd. Ik ga binnenkort weer terug naar mijn functie voor de Koninklijke Marechaussee en daar kijk ik ook wel weer naar uit.

Ik hoop dat ik jullie lezers mee heb kunnen nemen in mijn leven op missie, met positieve en minder mooie momenten. En dat ik heb kunnen informeren en misschien enthousiasmeren. Dank voor jullie reacties en steun in deze afgelopen periode.

Majoor Ronald

Reageer als eerste

  • Defensie Account
    Account aanmaken