Halverwege de missie in Mali

Ricardo - Missie Mali

zaterdag 4 november 2017

Een volgend blog met, ondanks de operationele 'freeze' (pauze), toch een aantal dingen die leuk zijn te vermelden. Al vrij snel na mijn laaste blog zijn we in de operationele freeze terecht gekomen. Dit kwam natuurlijk door de presentatie van het OVV rapport naar aanleiding van het mortierincident van alweer een jaar geleden. Consequentie hiervan was het opstappen van de Minister van Defensie Hennis en de Chef Defensie Staf, generaal Middendorp. Uiteraard hebben we de situatie die daardoor ontstond op de voet gevolgd, zeker omdat dit voor ons ook grote gevolgen had. Mijn mening in dit alles laat ik even in het midden. Wel wil ik kwijt dat het natuurlijk heel zuur is dat je als CDS zo’n lange tijd bij Defensie gediend hebt en dan op zo’n manier afscheid moet nemen. 
 
De pauze heeft voor ons al met al ongeveer 3 weken geduurd. Zelf heb ik er niet veel van gemerkt in mijn werk. Het verzamelen van inlichtingen gaat gewoon door, al was de werkdruk natuurlijk gedurende de periode wel wat minder. Voor de kerels die de poort uitgaan was het natuurlijk niet zo leuk, al moet ik zeggen dat het uiteindelijk prima is opgepakt en er vooral berusting was. Wij konden vanuit hier alleen maar afwachten. Wat hebben we dan zoal gedaan in deze 3 weken? Zoals ik al schreef ging voor mij het werk gewoon door. Voor de kerels die normaal de poort uitgaan was het vooral het plegen van onderhoud aan de voertuigen, het materieel, etc. Normaal gebeurt dat in de korte tijd die beschikbaar is tussen twee patrouilles in. Nu was daar meer tijd voor en kon er wat grondiger gewerkt worden. Verder is alle munitie nogmaals geteld en gecontroleerd. Dit uiteraard ook na vragen vanuit Nederland in verband met de uitslag van het OVV rapport. 
 
In deze periode van drie weken vond ook de 'Malithon' plaats. De Malithon is een ‘hardloopwedstrijd’ waarbij je rondjes om het kamp loopt en zelf kan kiezen uit de afstand van 5, 10, 15 en 21,5 km. Aangezien ik nog niet zoveel getraind had, vond ik de 10 km wel een mooie afstand om mee te starten. Die dag was het een vroegertje, want de start was al om 05:00 uur om de warmte van de dag voor te blijven. Om 04:30 uur ging de wekker, even snel ontbijten en toen door naar de verzamelplek. Na een korte uitleg konden we starten. In het begin was ik wat te snel gestart, waardoor ik een tandje terug moest in tempo, maar al met al was ik uiteindelijk toch redelijk tevreden met mijn prestatie onder deze condities. De beloning was een mooi shirt van de Malithon. In november wordt er nog een keer een Malithon georganiseerd, wellicht kan ik m’n prestatie dan nog verbeteren. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Tijdens de operationele freeze werd ik samen met een collega uitgenodigd voor het '1000 vlieguren'-feestje door het Duitse Helikopter Detachement. Dit feest wordt georganiseerd in verband met het aantal gehaalde vlieguren. Mijn collega en ik waren uitgenodigd omdat we in begin van de uitzending onze Duitse collega’s hebben voorzien van wat kaartmateriaal voor hun Tigre helikopters. Het was niet het meest bruisende feestje wat ik bij defensie heb meegemaakt, maar het was natuurlijk wel leuk dat we uitgenodigd waren. 
 
Ondertussen zaten we nog steeds in de operationele pauze die al week 3 in ging. Voor de kerels die normaal de patrouilles doen, werden er allerlei lesjes georganiseerd zoals ZHKH (Zelf Hulp Kameraden Hulp), een soort van EHBO, maar dan een stuk uitgebreider, voor militairen. Ook de mannen van de EOD (Explosive Opruimings Dienst) gaven een informatief lesje over hoe ze werken.
 
Verder werd er een volleybaltoernooi georganiseerd en aangezien bij onze sectie de werkdruk toch wat lager lag, was dat een mooie gelegenheid om ook mee te doen. Er werd fanatiek gespeeld, maar ook een hoop gelachen. De sfeer was ondanks de operationele pauze nog steeds goed. Het daaropvolgende weekend was druk. Allereerst kregen we nog net voor het weekend het goede nieuws vanuit Den Haag, dat voor ons de operationele pauze was afgelopen en dat we, met uitzondering van de mensen die op het kamp in Kidal zaten, weer voorwaarts konden. 
 
 
 
 
 
 
Die zaterdag werd in Nederland voor onze thuisblijvers de Thuisfront Informatiedag georganiseerd en we kregen een ’geheim’ bezoek van de nieuwe CDS Admiraal Rob Bauer. Wij wisten al langer van zijn bezoek, maar we mochten dit niet eerder naar buiten brengen. HIj werd begeleid door de hoogste medische baas van Defensie die met eigen ogen wilde zien hoe de medische faciliteiten waren in Kidal, waar de afgelopen tijd zoveel om te doen was geweest. Leuk detail was dat ik 24 jaar geleden nog met deze nieuwe CDS Admiraal Bauer gevaren had op het toenmalige S-fregat Hr.Ms. Kortenaer waar hij toen mijn Hoofd was.
 
Diezelfde dag zoals al gezegd dus ook de Thuisfront Informatiedag. Zoals de naam al zegt is dit een dag die wordt georganiseerd voor het thuisfront van de uitgezonden militair. Voor ons werd deze dag georganiseerd in Burgers' Zoo in Arnhem. Hierbij werd een programma aan het thuisfront aangeboden met onder andere een live videoverbinding met ons op het kamp en het kamp in Kidal. Er werd een film vertoond over onze werkzaamheden in Mali en je kon via de live videoverbinding 5 minuten privé met je familie praten. Uiteraard kon ook de dierentuin bezocht worden en was er koffie met gebak. Deze Thuisfront Informatiedag wordt altijd ergens halverwege de uitzending gehouden. Dit was voor ons een teken dat we dus bijna op de helft zaten.
 
 
 
Afgelopen vrijdag was het voor mij een speciale dag, omdat ik in informele sfeer in aanwezigheid van de de staf groep mijn zilveren medaille kreeg uitgereikt door de Commandant van de LRRPTG 3. Deze zilveren medaille krijg je na 24 jaar eerlijke en trouwe dienst bij Defensie. Ik kon er zelf voor kiezen deze medaille in Mali opgespeld te krijgen, omdat dit toch net even specialer was dan gewoon in Nederland. Mijn Bronzen medaille van 12,5 jaar trouwe dienst heb ik destijds aan boord van een marineschip boven de poolcirkel in de haven van Tromsø mogen ontvangen. Dit was dus een mooie tegenstelling. 
 
 
 
 
 
 
 
De zaterdagavond stond in het teken van het Base feest. Hiervoor werden er vanuit Nederland een aantal artiesten ingevlogen. Een van hen was de bekende 'grappenmaker' Peter Pannekoek. Verder waren er nog wat DJ’s en twee danseressen. Er werd het een en ander aan ‘feest’-artikelen verstrekt waaronder fel gekleurde T-shirts en pruiken en neonstengels die licht gaven. Het feest begon met een optreden van Peter Pannekoek en ging daarna door met allerlei 'skihut' muziek waardoor de sfeer er al snel goed inkwam. Toen het schuimkanon werd aangezet was het niet lang wachten voor de eerste mensen in de hoop schuim doken of er door anderen werden ingegooid. Hoogtepunt was natuurlijk het moment dat de danseressen opkwamen, waarna het spreekwoordelijke dak er echt afging. Dit werd echter even onderbroken door een kleine stroomstoring die gelukkig snel werd verholpen. Rond eenn uur of elf werd de avond afgesloten. Het mooie van dit alles was dat we dit weekend ook precies op de helft van de uitzending zaten. Hoe dit bijgehouden wordt en of er voor deze 'midterm' zoals dit genoemd wordt nog wat extra georganiseerd wordt, lezen jullie in het volgende blog.
 
  Vanuit Gao tot snel weer, 
 
  Groet Ricardo

Reageer als eerste

  • Defensie Account
    Account aanmaken