Drukte in Mali

Ricardo - Missie Mali

dinsdag 28 november 2017

Dag allemaal!

Tijd weer voor een nieuw blog, want voor je het weet zitten we al in december. Inmiddels nog minder dan zes weken, voordat we weer thuis zijn, dus ik ga jullie snel bijpraten over wat ik de afgelopen periode weer heb meegemaakt en dat was best veel en afwisselend! Mijn dagelijkse werk is inmiddels een soort van routine geworden ‘just another day at the office’, zoals ze dat zo mooi zeggen. Het zijn nog steeds lange dagen, maar dat is absoluut niet vervelend en door de drukte vliegt de tijd voorbij. Wel merk ik dat dan de uitstapjes naar buiten, of andere dingen die niet  binnen de routine van het leven op het kamp zitten dan een welkome afwisseling zijn. 

Bezoek aan Camp Elevage
Zo kon ik een aantal weken geleden alweer, met een paar collega’s mee naar een meeting in Camp Elevage, een VN kamp waar vooral de burgers van de VN leven, maar waar ook een contingent Chinese VN-militairen gehuisvest is. Een rit die werd beveiligd door de Duitsers met hun gepantserde voertuigen. Het is telkens weer bijzonder te zien hoe verschillend de Duitsers en Nederlanders omgaan met de verplaatsing buiten het kamp. Waar de Duitsers helemaal onder pantser door Gao rijden, rijden wij met onze Mercedes Benz met het raampje open, zwaaiend naar de lokale bevolking. Na de meeting nog even het winkeltje op het kamp bekeken en daarna weer terug richting onze thuisbasis.

Verkenningsvlucht met de NH-90
De afgelopen periode heb ik het geluk gehad met een heuse verkenningsvlucht mee te mogen met een Duitse NH-90 helikopter. De dag ervoor de vliegbriefing gevolgd en daarna nog een uitleg gehad over een aantal procedures en wat bijzonderheden van de helikopter. De verkenningsvluchten worden uitgevoerd om een goed beeld te krijgen van een gebied waar onze mensen zich met voertuigen verplaatsen. Door de vele IED’s (Improvised Explosive Devices) ook wel bermbommen genoemd, wordt er zoveel mogelijk off-road gereden, maar dat vergt natuurlijk wel een goede verkenning van het terrein. Bovendien is het voor mij als ‘kaartenmaker’ ook goed te zien hoe het terrein er daadwerkelijk uitziet in plaats van alleen maar kleurtjes en symbooltjes op een kaart.

Een uur van te voren waren we aanwezig bij de hangar waar onze NH-90 stond. De uitrusting moest nog even gecheckt worden om te kijken of alles mee was voor het geval we onverwachts moesten landen. Helm, kogelwerend vest, stofbril, persoonlijke wapens en wat eten en drinken  voor onderweg. We gingen met 2 helikopters: een die de daadwerkelijke verkenning deed en een andere, waar ik in zat, zou wat hoger vliegen en de omgeving in de gaten houden. Om 14:00 uur precies gingen we de lucht in. Het was een fantastische vlucht. Ik had het geluk dat ik aan de ‘ramp’ zat, een soort van laadklep achter in de helikopter, waarbij je in en uit kan stappen en die de hele vlucht open bleef staan. Ik zat op nog geen meter van de rand! Wat vooral opviel tijdens de vlucht, was dat er toch nog wel redelijk wat groen aan bomen en struiken zat. Ook de kleine nederzettingen her en der in de ‘middle of nowhere’ waren bijzonder om te zien. Dat mensen zo kunnen leven met alleen hun tentje en wat vee. Twee uur na de start landden we weer in Gao.

Midterm-avond
In mijn vorige blog had ik al verteld dat we precies op de helft van de missieduur zaten en dat ik daar nu wat over zou schrijven. Het is natuurlijk lastig om dit te plannen omdat er geregeld operaties plaatsvinden. Nu dan alsnog de wat verlate midterm-avond op ons eigen Camp Maroon. Onze overste startte de avond met een praatje en daarna werd volgens traditie een aantal zogenaamde midterm-balken doorgezaagd, gevolgd door een lekkere hap: een broodje warm vlees met ijs toe! Later op de avond was er een pubquiz met onder andere vragen over Mali, maar ook met onzin-vragen of, zoals ze bij de Landmacht zeggen, complete ‘kont’vragen…Helaas viel mijn groepje niet in de prijzen.

Testfire
Een andere bijzondere belevenis in deze periode was dat ik mee ben geweest met een ‘testfire’. Er wordt voor elke patrouille altijd wat testfire uitgebracht op een schietbaan niet ver buiten de poort van het kamp. Zo’n testfire gebeurt om te kijken of de wapens na onderhoud nog goed werken. Die dag werd in twee groepen geschoten met de .50 en de MAGs die op de MB’s, Fenneks en Bushmasters zijn bevestigd. Ik had geluk en mocht ook nog wat salvo’s met de MAG afgeven vanaf de MB. 

 

Missie Max
In Nederland was er voor het thuisfront van alle uitgezonden Nederlandse militairen de traditionele ‘Missie Max’ van omroep Max, waarbij de kerstuitzending werd opgenomen. Deze keer werd dit georganiseerd in ‘Het hof van Holland’ in Nijkerk. Ook onze missie in Mali kwam natuurlijk aan bod en er was wederom een live videostream waarbij mijn thuisfront ook nog een persoonlijke boodschap had. Dat zijn die momenten dat je toch wel weer erg uitkijkt naar het einde van de missie.

Huggin’-patrouille
Vorig weekend nog mee geweest met een zogenaamde Huggin’-patrouille. Deze Nederlandse patrouille heeft tot doel het gezicht te laten zien aan de bevolking van Gao en op een aantal plekken in de stad een kleine voetpatrouille te doen en gesprekken te voeren. Hiervoor hadden we ook twee tolken mee, een voor het Frans en een andere (een local) voor het Fulani.  Ook hadden we wat spullen mee om uit te delen aan de kinderen, zoals frisbees, voetballen en schrijfspullen. We begonnen de patrouille in een dorpje net buiten Gao aan de rivier de Niger. Daarna door Gao zelf waar we diverse plekken bezochten. Een aantal wijken, een klein haventje aan de rivier, een mini-voetbalstadion en een Arabische markt.

Tijdens een stop stonden we tegenover het plein ‘la Place de l’Independence’; hier werden een aantal jaren geleden nog handen afgehakt bij mensen die niet leefden volgens de Sharia wetgeving. Tijdens onze laatste stop viel onze blik op een jongetje dat helemaal in voetbaltenue gekleed was, maar in plaats van voetbalschoenen plastic waterschoenen droeg. Toevallig hadden we nog een paar gebruikte voetbalschoenen in de auto liggen die een collega vanuit Nederland had meegenomen. We riepen de jongen bij ons om de schoenen te passen. Gelukkig was dit het geval en was de jongen dolgelukkig met z’n nieuwe schoenen. Er was geen mooiere manier om deze patrouille af te sluiten en terug naar het kamp te rijden.

Vuurwerk
Ter afsluiting van dit blog nog even een klein stukje over de EOD (Explosieven OpruimingsDienst) die tijdens deze periode een zogenaamde springdag heeft gehad. Hierbij wordt in beslag genomen munitie vernietigd. Tijdens een van deze explosies is een spectaculaire foto gemaakt die ik jullie niet wil onthouden. De foto is niet bewerkt. Tijdens het maken stond iedereen met gehoorbescherming in, maar dit is op de foto natuurlijk niet te zien.

Tot de volgende blog maar weer.
Groet,
Ricardo

Reageer als eerste

  • Defensie Account
    Account aanmaken